Vanwege het waterrijke karakter is de Biesbosch bijzonder in trek bij overwinterend waterwild. Tijdens de trek gebruiken vogels bepaalde gebieden om weer op krachten te komen.

Die 'tankstations' zijn voor veel vogelsoorten zoals ganzen en eenden van vitaal belang. Om zulke gebieden veilig te stellen heeft een groot aantal landen de zogenaamde Wetland Convention ondertekend. Met het Engelse woord 'Wetland' bedoelen we waterrijke terreinen. Volgens de officiële tekst kunnen Wetlands worden omschreven als: "... moerassen, vennen, veen- of plasgebieden, natuurlijk of kunstmatig, blijvend of tijdelijk, met stilstaand of stromend water, zoet, brak of zout, met inbegrip van zeewater waarvan de diepte bij eb niet meer is dan zes meter...".

De Wetland Convention is een overeenkomst die werd opgesteld tijdens de conferentie van Ramsar (Iran) in 1972. Het doel van de Wetland Convention is de bescherming van alle wateren en moerassen die voor watervogels van belang zijn als broed- en overwinteringsgebied of als tijdelijke pleisterplaats. Een land dat de conventie ondertekent, verplicht zich een aantal water- en moerasgebieden aan te melden. Nederland ratificeerde deze overeenkomst in 1979. Een aantal terreinen is intussen aangemeld, waaronder de Groote Peel, het Naardermeer, de Weerribben, de Biesbosch en de Waddenzee. Tegen landen die zich niet aan de bepalingen houden, zijn overigens geen sancties mogelijk; men belooft uit morele verplichting een 'verstandig gebruik' (wise use) van het betreffende Wetland na te komen.